DE KIP

Naast technologische precisiewapens en uiterst geavanceerde vormen van telecommunicatie, maakt het Amerikaanse leger ook gebruik van kippen. Bijeengebracht in kooien en geplaatst op militaire voertuigen, fungeren ze als een waarschuwingssysteem tegen dodelijke gifgassen. Gaat er een kip de pijp uit, zo luidt de waarschuwing, grijp dan onmiddellijk naar je gasmasker.

Indien de kip symbool moet staan voor de militaire, technologische en strategische overmacht van het geallieerde leger in Irak, dan vrees ik het ergste voor het vervolg van de oorlog. Van de eerste duizenden kippen die de afgelopen maanden arriveerden in Koeweit, bleek een groot aantal onderweg al overleden. Uit het rapport kon worden opgemaakt dat velen waren gestikt in de dozen waarin ze werden verzonden en andere waren bezweken aan honger en dorst. Een commandant van het 7de Regiment vertelde de pers: “We hebben tijdens de opleiding niks over kippen geleerd”.

Ook tijdens de Golf Oorlog was het niet de kip die ‘the art of war’ naar een nieuwe climax stuwde. Want de kip is nu eenmaal uiterst gevoelig voor stress en voor grote temperatuurverschillen – en die heb je in een oorlog in de woestijn. De kippen hadden veelvuldig te maken met plotselinge hartsstilstand. En dit leidde weer steevast tot enorme paniek onder de soldaten, die naarstig zoekend naar hun gasmaskers een gifaanval vreesden.

De United Poultry Concerns, een Amerikaanse bond van kippenvrienden, klom op 11 maart jongstleden dan ook woedend in de pen in een open brief aan President Bush. “We zijn van mening”, schrijft voorzitter Karen Davis, “dat de inzet van kippen als gifdetectors meer menselijke levens zal kosten dan sparen. We vinden het bovendien een schande dat een goedkope kip wordt gebruikt om kosten te besparen op hoogwaardig technologische detectiesystemen”. Tot op heden heeft Bush nog niet op deze brief gereageerd.

De Iraki’s aan de andere kant, beschouwen de kip als een biologisch wapen. Sinds 1999 zijn miljoenen Irakese schapen en koeien gestorven aan mond en klauwzeer en duizenden boeren failliet gegaan. Boze tongen in Irak, maar ook in de Verenigde Staten, beweren dat de CIA een hand heeft gehad in het verspreiden van het dodelijke virus in Irak. Op last van VN-wapeninspecteurs werd in 1993 bovendien het vaccinlaboratorium in Bagdad vernietigd. Tot op dat moment was het laboratorium een van de meest succesvolle in zijn soort en zorgde haar export naar het gehele Midden-Oosten ervoor dat mond en klauwzeer hier min of meer was uitgebannen.

Terwijl de oorlog in Irak woedt en de media ons alles vertellen over nieuwe technologie, precisiewapens en het moreel van de geallieerde manschappen, vervolgt de kip in alle stilte zijn opmars door de woestijn. De vernietiging van vaccinlaboratoria heeft al miljoenen mensen en dierenlevens geëist. Vanuit dit perspectief bezien, werpt de triomfantelijke intocht van de Amerikaanse kip in Bagdad een nieuw licht op een toch al zo bedenkelijke oorlog.